Diest - Averbode 24,9 km

28 april 2026 - Diest, België

Maandagavond in Diest: bijna alle horeca dicht en niemand op straat. Een Griek is nog wel open. Een dappere mevrouw is tegelijkertijd kok, ober en barkeeper en zet ons heel behoorlijk eten voor. Tegen half tien zijn we weer thuis.

De T-shirts, die hoognodig opgefrist moetsen worden, zijn al bijna droog dankzij het primitieve kacheltje op de badkamer. De rust op onze kamer wordt enkel verstoord door onregelmatig kwakende kikkers in de gracht onder onze kamer.

We ontbijten in een eeuwenoude ruimte waar het hotel omheengeplooid is. Het is een oud stadskasteel met moderne kamers, goed gedaan.

We slingeren het middeleeuwse Diest uit door winkelstraten, langs heul veul bouwplaatsen, langs sportvelden waar gymleraren hangerige pubers in beweging trachten te krijgen en over een oude vestingwal. Diest uit is tot onze verrassing een heus klimmetje met aan het eind zicht op Diest in het dal. Tot onze verbazing komen we in weids golvend heuvelland terecht. Bergaf gaat het door een metersdiep uitgesleten holle weg en dan een paar kilometer langs akker en weilanden vol bloeiend 'onkruid', dat is in NL bijna allemaal vervangen door eentonig grasfalt, doodzonde. 

Even raken we de buitenkant van Diest, dan gaat het weer omhoog, en boven, precies op de gewenste plek, staat een bankje met uitzicht. De hoodies gaan aan, in de schaduw+wind is het fris. Even verderop staat een beter bankje: wél in de zon. Tja.

We heuvelen genietend verder naar Scherpenheuvel, de enige heuvel die de GR5 links laat liggen. Wij beklimmen 'm wel: bovenop ligt de belangrijkste Mariabedevaartbasiliek van België, we zagen 'm al van verre liggen. Het is er rustig, pas op 1 mei barst het Maria-seizoen los. Er is een mis aan de gang, dus we picknicklunchen eerst in het zonnetje in het park. Na ook nog een rondje om de kerk, inclusief kruisweg, is de mis dan toch afgelopen en kunnen we binnen rondkijken. 

We duiken één van de talrijke horecagelegenheden in voor een afsluitend kopje koffie. De taart ziet er zo lekker uit dat ik daar ook een stuk van bestel. Dat blijkt zoals verwacht een tweepersoonsstuk te zijn, en lekker ook. 

Ook de laatste 10 km zijn prachtig, eerst een lange afdaling door akkerland, dan een dorpje en zowaar een stuk strak langs het drukbereden spoor, zonder enig hek of beveiliging, blijkbaar zijn Belgen zo verstandig dat dat niet nodig is. De laatste kilometers gaan door het volgende natuurgebied met vennetjes, moeras, bos en wilde paarden. Het gras golft in de harde wind en de populieren die we passeren ruisen uitbundig. In de verte horen we, zoals elke dag, af en toe een koekoek. Meer dan bij andere vogels lijkt het alsof die met ons meereist.

Om een uur of 4 bereiken we de abdij van Averbode, we strijken eerst maar eens neer op het terras van de kloosterbrouwerij. Heel verstandig kiezen we voor alcoholvrij, Pjotr een Paranoia, ik een Delirio. Dan klimmen we terug naar het gastenverblijf. Er zitten vandaag stiekem 240 hoogtemeters in het parcours, dat kunnen we wel waarderen.

Ik ben benieuwd naar gastenpater Theo, van wie ik een aantal zeer bloemrijke mails heb ontvangen in de aanloop hierheen. Ter illustratie de openingszin van zijn eerste mail:

Erg veel vriendelijke dank voor uw vraag van gisteren maandagnamiddag 20 april die wij goed ontvangen hebben, hetgeen u schrijft is zeer wel mogelijk, jullie zijn dan ook erg van harte welkom tijdens de door u vermelde periode.

En zo ging het nog wel even door, elk detail van ons bezoek werd uitgebreid uit de doeken gedaan. De live versie van Theo is wat ingetogener. Hij geeft ons een flinke rondleiding door het enorme gebouw en brengt ons naar onze ook al grote kamer. Hoewel ik alle mails onder mijn eigen naam heb gestuurd ben ik toch gedegradeerd (Pjotr vindt gepromoveerd) tot mevrouw Pjotr. Het kloosterleven heeft z'n prijs.

Straks eten we samen met de gastenpater en de andere gasten, het klooster is van paters Norbertijnen en die zijn van ontmoeting en contact. Wij ook, dus dat komt goed uit. Zometeen sluiten we aan bij de Vespers, dan eten en dan kunnen we de avond doorbrengen in het gastenverblijf met tv, kranten en heel veel soorten bier in de koelkast.

Foto’s

7 Reacties

  1. Janita:
    28 april 2026
    Elke dag weer genieten (en grinniken) van de mooie verslagen. Ik zie het voor me. Geniet ervsn!
  2. Carola:
    28 april 2026
    Hoihoi, ik lees weer mee, dank je wel dat ik de verslagen mag ontvangen.
    Heel leuk om te lezen, ik voel bijna of ik met jullie mee loop.
    Groetjes, Carola
  3. Nel en Jos:
    28 april 2026
    Mooi verhaal!! geniet van de mooie
    Momenten.
  4. Marlies van den Munckhof:
    28 april 2026
    Klinkt als een geweldige dag! En wat ‘n schitterend trappenhuis!
  5. Jolanda:
    29 april 2026
    Wat weer een mooie dag voor jullie! Niet alleen de koekoek reist met jullie mee maar ook de zon! Dat hebben we wel een anders mee gemaakt in België Petra!!! Fijne wandeling vandaag!!
  6. Anne:
    29 april 2026
    Hoi hoi delirium en paranoia, dat zijn pas geestverruimende biertjes. Heb je ook nodig als mevrouw Pjotr. Hi hi Weer genoten van je verhaal.
  7. Jacqueline:
    3 mei 2026
    Gelukkig hebben jullie dat ook, dat je het mooie pauzeplekje ziet nadat je net op dat andere plekje hebt gezeten 😅.
    In t klooster staat de tijd echt stil. Heel grappig beschreven! Prachtig die foto op de trappen!

Jouw reactie