Kalmthout - Bergen op Zoom, 29 km

We eten bij de plaatselijke Italiaan, de pizza's zijn wat Italiaanser dan die bij de Turk een paar dagen geleden. Prima dus. Thuisgekomen kijken we 2 voor 12 en een supermelige Johnny English, we hebben tenslotte niet elke dag een tv. 

Voor zevenen zijn we op en voor achten zijn we op weg. Kalmthout uit via dezelfde route als gisteren, net vóór de bellen beginnen te pingelen het spoor over en weer een luxewijk waar de straten lommerrijk zijn en 'dreef' heten. We passeren het bezoekerscentrum van de Kalmthoutse heide, met een enorm grote, nu nog lege parkeerplaats. Die heide is prachtig, weidse uitzichten, vennen met vogels, allerlei bosjes. En: in 10 km zien we één andere loper. Het is wat bewolkt waardoor het licht mooi zacht wordt en als de zon een beetje doorbreekt is het helemaal betoverend mooi.

We komen aan bij een broedgebied waar we niet doorheen mogen, voor de GR5 ligt er daarom een variant. Een heel stuk is die mooi, maar dan belanden we op een vers opgehoogde zandweg, lelijk en zwaar om doorheen te sjokken. We belanden in boerenland en kruisen een paar keer de B/NL grens. We lopen langs stuivend braakliggend terrein en stinkende, met gier besproeide weilanden. Het is tijd voor een pauze maar de bankjes zijn dungezaaid, als we er eindelijk eentje vinden staat het vol in de wind, onder een boom waar wurmpjes uitvallen, met voor ons een stuivend en achter ons een stinkend veld. Toch zijn we er blij mee. Soort van.

Nog meer weilanden en velden tot we de Wouwse plantage bereiken, dat belooft bos. Het is er inderdaad veel groener. De paden waarover de GR5 ons leidt zijn lang, recht en zanderig en dat maakt het er, ondanks het frisse groen, saaaaai. Met nog 5 km te gaan vinden we een bankje voor een laatste pauze. Voor het eerst heb ik moeie en pijnlijke voeten, da's vast van verveling. Of omdat ik al 10 dagen dezelfde sokken aanheb zonder ze onderweg gewassen te hebben?

Een lang stuk asfalt, een speelbos, een tunnel waar eerder vandaag zo te zien veel water in heeft gestaan, woonwijken, parkje, zand uit de schoenen kiepen, nog 1,2 km en daar is het station. We zijn er 10 minuten voor de trein waarop we mikten vertrekt, dus nog net tijd om een ijsje te scoren.

Bestemming bereikt, dus einde verhaal. Binnenkort volgt nog de terugblikblog, voor nu: gezellig dat je meereisde en tot ooit.