Averbode - Olen, 30,2km

Na de vespers schuiven we aan voor het gezamenlijk avondmaal in de gastenrefter. Het blijkt een eenvoudige broodmaaltijd met enkele andere gasten en een paar paters te zijn, ook wel eens goed na een aantal net-iets-te-veel diners de afgelopen dagen. Wel sneu dat de conversatie stroef verloopt. Ik zwengel wat onderwerpen aan maar het ene na het andere valt dood en geen van de disgenoten toont enig initiatief. Jammer en ongemakkelijk.

Na het eten schijnt de zon nog volop en we zoeken een voor de wind beschut plekje buiten. De zon gaat onder en wij klimmen via het monumentale trappenhuis naar onze kamer op de 4e verdieping. Daar is ook een soort van huiskamer voor gasten. Een paar disgenoten lopen ook binnen en er ontstaan nu wel gesprekken, net als deze ochtend bij het ontbijt zonder pater.

Voor het eerst zijn we niet moe deze avond, we lezen nog een hele tijd zonder dat de oogjes dicht vallen. Pjotr heeft de afgelopen dagen flink last gehad van pijnlijk gespannen kuiten, dat is nu vanzelf over aan het gaan. De lijven hebben de wandelstand weer gevonden.

Het ontbijt is karig; brood dat gisteravond al oud was, plastic bakjes met budgethalvarine en -jam, plastic kaas en lauwe koffie. Niet mijn idee van gastvrijheid, zeker niet als je je voor laat staan op het heerlijke abdijbrood en de abdijkaas die je maakt. Ik snap nu wel waarom de gastenpater aangaf dat dit een dure verblijfsoptie was, € 157 voor een nacht op water en brood is inderdaad prijzig. Of het is een lesje in nederigheid....

Rond half negen vertrekken we, de zon straalt en het volgende klooster wacht. Toch nog een stukje pelgrimsroute hier! 

De route leidt vooral door bos, dat is fijn want de snijdende noordenwind blijft nog even. We bereiken Vlaams Brabant en net als in Nederland hebben ook hier de varkensboeren gewonnen: kilometers lang lopen we in de stank, zelfs diep in het bos.

De stank lost op, we houden een appeltjespauze en door gaat het weer door meer bossen en langs de snelstromende en danig getemde Grote Nete. Dan weer het bos in en na een paar lange beukenlanen bereiken we na 17 km de abdij van Tongerlo. Eerst lunchen bij een bakkerijcafé met terras en speeltuin, hier met vers zelfgebakken brood, lekker. 

De abdij is enorm groot en uitgestorven. Er hangt hier ergens een kopie van het Laatste Avondmaal van Da Vinci uit het begin van de 16e eeuw maar waar kunnen we niet ontdekken. We geven het al snel op, nogmaals teleurgesteld door de Norbertijnen.

We komen nu in wat bebouwder gebied, de route slingert slim door het groen zodat we daar weinig last van hebben. In Olen zit het verkeer om 4 uur al aan alle kanten vast, lopen gaat sneller. We kruisen snelweg en nog maar een keertje het Albertkanaal, nog een bosje, een stukje drukke weg en tegen 17.00 komen we, nog best fit na 30 km, aan bij B&B Olen waar Viviane ons vriendelijk ontvangt met een pilsje.  Lekker douchen en uitpuffen en dan is het weer sjokken geblazen, het dichtsbijzijnde restaurantje ligt op anderhalve kilometer.