Zolder - Diest 27,7 km

De door de locals bejubelde en drukbezochte frituur kan ons niet bekoren, oké friet met een droge hamburger op droog brood mwah... Conclusie: friet is perfect als lunch maar 's avonds graag echt eten. Als we thuiskomen is er nog een gast gearriveerd, een NL die de GR5 voorlopig in stukjes gaat lopen. Hij heeft veel wandelervaring en tipt de Via Alpina, het Zoutpad en de trail over de Canarische eilanden. We kennen die trails wel, leuk om van iemand die ze gelopen heeft te horen hoe die aan te vliegen. Tegen negenen kruipen we in bed om te lezen, onze kamer is ijskoud; prima om te slapen dus.

Tegen achten ontbijten we, al kletsend met de hoogbejaarde Hilde, voor haar is VodF een manier om leven in huis te halen.

Langs weinig moois verlaten we Zolder / Viversel. We steken het kanaal voor de derde keer over, alledrie de bruggen waren precies hetzelfde. Even verderop raast de snelweg het kanaal over. We mogen al snel het bos weer in en zo keutelt het door, bos, landbouwgrond en hier en daar een vennetje wisselen elkaar af, en de snelweg ruist dan weer verder weg, dan weer dichterbij. Rond koffietijd bereiken we Lummen. De taveerne daar is dicht en nadat ik de lunchspullen heb aangevuld bij de Carrefour lopen we door. In het centrum blijkt cafe 't Hukske wel vol in bedrijf, mensen zitten er aan de Roycosoep en de koffie en het eerste pilsje wordt getapt.

De barman is ook aan de GR5 begonnen, dus we hebben genoeg te bespreken. Hij wordt ongelukkig van z'n rugzak van 18 kilo en probeert nu vrienden zo ver te krijgen dat ze met hem meerijden en hem 's avonds op de camping van z'n spullen voorzien. Zo kan het ook.

Lummen uit gaat het weer het bos in. De route maakt een flinke slinger zodat we de Duizendjarige Eik kunnen bewonderen. Hij blijkt nog maar ongeveer 775 jaar, maar ook dat is indrukwekkend oud en hij is ook enorm groot. Duurzaam detail: de enorme infoborden kunnen zo nog zeker 225 jaar mee en gaan steeds beter kloppen.

We slingeren weer terug en lopen een heel eind strak onderlangs de snelweg. Waarom is ons een raadsel, er zijn alternatieve paden genoeg en geen attracties die deze route rechtvaardigen. Na 18 km vinden we, buiten bereik van de snelwegruis, dan toch een prettig lunchbankje, daar zijn we aan toe. We eten broodjes kaas, de Belgische Passendaler is heel wat lekkerder dan de plasticBeemster die nu gelukkig op is.

Verder gaat het, stukjes bos, stukjes veen/ moeras af en toe een weg over. Het warmt langzaam op en wordt T-shirtjes weer. Net nadat we voor het laatst gepauzeerd hebben passeren we op een onverwacht plekje in Zelem een leuk terras, jammer dan. 

De laatste 5 km gaan door nat land met grotere en kleinere beken en stukken moeras die hier en daar al droog aan het vallen zijn. Veldbloemen bloeien uitbundig, de brem straalt en de meidoorn geurt zoet in de zon. We worden alleen wel moe, ook vandaag gaan we weer dik over de 25 km heen, en in de rugzakken zit een kilo of 6 aan bagage. We lopen Diest in via een groen pad en doorkruisen het seniorenzorgpark, Ezeldijk geheten. Zo neem je ze serieus! Door waarschijnlijk niet de mooiste straat van Diest bereiken we ons hotel. Dat ligt ergens achter in een hofje en is nog even zoeken #daarhebbenwenugeenzinin. Gelukkig doet een mens de deur open en hoef ik me niet door de ingewikkelde digitale inbraakinstructie heen te worstelen.

Tijd om te douchen en de kleren een keertje uit te spoelen, shirt en sokken zijn niet echt fris meer.