Badia Prataglia

Er vallen de rest van de dag flinke buien, en als de zon dan doorbreekt verschijnt er een prachtige dubbele regenboog. We genieten van de eerste echte maaltijd vandaag: een stevig diner. De rest van de avond en nacht blijft het af en toe plenzen en waait het flink.

Het plan van vandaag was om naar een camping 10 km verderop te gaan om een erg lange etappe op te knippen en lekker buiten te zijn. De weersvoorspelling ziet er echter niet erg kampeervriendelijk uit en het is niet duidelijk of het restaurant daar open is, want maandag. Ik check of de lange etappe toch doenbaar is en zie in het boekje dat er inderdaad een afsteek is die tot een prima etappe leidt.

We besluiten daarom een dag in dit hotel te blijven: vanaf morgen heb ik al vijf dagen accomodaties gereserveerd, die willen we niet omzetten, los van het feit dat ik daar niet bij kan omdat mijn telefoon nog steeds geblokkeerd is. Ook een akkefietje dat ik beter van hieruit, met (iets van) wifi en bereik, kan oplossen, en zeker niet vanaf de offgrid camping. Onze kamer is nog beschikbaar, en ik zet 'm gelijk om naar volpension. Waar het gisteren veel lopen en weinig eten was wordt het vandaag heel veel eten en heel weinig lopen.

Pjotr kruipt in een hoekje met een boekje. Naast zijn zithoek wordt een groep Italiaanse jongeren gecoacht tot de beste versie van zichzelf. Ze zijn hier op kamp, zo te zien met als doel regie over hun eigen leven te nemen. Vooralsnog worden ze geacht naar een eindeloos verhaal (ruim anderhalf uur) van hun coach te luisteren, en stevig gecorrigeerd op aarzelend voorlezen en het hebben van een andere mening dan de coach.

Ik bel nog maar eens met de helpdesk. Die heeft de PUK behulpzaam naar twee mailadressen waar ik niet bij kan gemaild. Er volgt overleg met de coördinator over of de AVG het goed vindt om de code te mailen naar Pjotr, of gewoon even voor te lezen. Maar die durft daar geen beslissing over te nemen: de privacyofficer moet hierover geraadpleegd worden en die krijgen ze niet te pakken, ze bellen terug als ze meer weten. Pjotr kent het antwoord op de vraag: met toestemming van degene waar de data over gaan mag dat gewoon, je moet alleen wel goed checken of je die daadwerkelijk aan de lijn hebt. Uren later, net als we aan de lunch zitten, is dat antwoord ook doorgesijpeld bij de helpdesk, en na het beantwoorden van een aantal vragen (hoe heet je academiedirecteur?) wordt de PUK doorgefluisterd. Ik maak meteen een afspraak met de dichtstbijzijnde tattooshop om 'm een goed plekje te geven.

De foon is vervolgens snel wakker gePUKt en ik zie in de mail dat we terecht kunnen in een mooi klooster hartje Florence. Dat is fijn, zeker omdat we daar vr en za zijn.

Eind van de middag lopen we een rondje Badia Prataglia: er is een arboretum uit 1846 met serieus grote bomen en een aandoenlijk museum over nationaal park Casentino, waar we gisteren en morgen doorheen lopen. Het waait nog steeds erg hard. Badia ligt 3D gebouwd op steile heuvels, vanuit het hotel hebben we daar mooi uitzicht op. We verbazen ons erover hoe suf we raken van zo'n hangdag, morgen weer lekker op pad.