L'Allemane - Condrieu

24,8km 282 hoogtemeters

We eten 's avonds met een Belgisch stel en hun kleuterdochter. Ze zijn tweetalig, dus dat is praktisch. Het eten is eenvoudig en lekker. De nacht is ellendig. Onze kamer voelt als een graftombe: pikkedonker en benauwd, er kan niks open want dan komen er beesten binnen. Een mug is binnengedrongen en heeft de nacht van zijn leven. 

Het ontbijt bestaat uit wit fabrieksbrood, dito crackers en wat jam. Wat yoghurtjes leken blijkt appelmoes te zijn, daar fleur je een ontbijt wel mee op ja. Kortom: sneu. Echt een gemiste kans dit, met een stuk horrengaas in het raam, een  salade bij het avondeten en echt brood en een eitje (ze hebben 150 kippen!) bij het ontbijt hadden we het hier top gehad. Wat we nu kregen kostte weinig (€65 voor alles) maar stelde ook weinig voor.

Ik ben chagrijnig van te weinig slaap, te veel muggenbulten en zie hierboven als we vertrekken. Het landschap is meer van hetzelfde, de lucht is strakblauw en er wordt 32 graden beloofd.

Het pauzedorpje is zielloos. De bakker die we nodig hebben voor lunchspullen is dicht. De slager/traiteur/groentenboer/minimarkt ertegenover heeft wel wat we nodig hebben en we kunnen er onze bidons vullen: er zijn plotseling geen openbare kranen meer. Een bar voor koffie is ook niet te vinden, we strijken daarom neer op bankjes bij de (gesloten) kerk. Prima bankjes, helaas wel overwegend in de volle zon.

Ik boek ons hotel voor maandag, er is weinig onderdak in de streek waar we dan doorheen lopen. Ze hebben nog plek, en ik krijg allerlei codes en aanwijzingen waar ik mee naar binnen kan. Ik raak verstrikt in de cijferbrij, het helpt niet dat de andere kant Frans en Engels door elkaar heen gaat praten. Pjotr heeft niet mee zitten luisteren en dus de codes niet meegekregen toen ik ze herhaalde. Nog chagrijniger bel ik terug voor een herhaling.

Voor de zekerheid bel ik ook de camping van morgen om te checken of we terecht kunnen en er kunnen eten. Ja hoor, geen probleem. Mooi.

In het nieuws zien we dat de meeste TGVverbindingen gesaboteerd zijn, maar dat sabotage hier in de regio verijdeld is. Dat hebben we dan gisteren zien gebeuren, er vloog een zwarte helicopter langzaam boven de rails.

We verlaten het zielloze dorp en gaan de zinderende graanvelden in. We lopen door de Rhônevlakte nu, niet het mooiste deel van de route, maar ab Morgen wird es besser. In weer zo'n zielloos dorpje vinden we een bankje in de schaduw. Op een parkeerplaats bij een gesloten kerkje, we doen het er maar mee. De quiches die we gekocht hebben zijn lekker dat zit dan weer mee.

We hebben het juiste lunchplekje gekozen. Na de lunch heuvelen we nog even door het groen en dan begint er een kilometerslang vlak stuk door schaduwloos landbouwgebied. Het is 31 graden in de schaduw, hoe heet het in de zon is willen we niet weten. We kruisen de Route du Soleil, het is druk maar het verkeer rijdt nog goed door. Een paar ploeterkilometers verder kruisen we ook de N7, de oude route naar het zuiden, via een groezelig tunneltje. Nog meer mais en stofweg... We pauzeren in het stof onder de enige boom in de wijde omgeving. Blij als we bij een dorpje komen: daar is een waterkraan waar we kunnen koelen. Een laatste klimmetje, in de schaduw gelukkig, en dan komen we plotseling in een heel andere wereld. Op de flanken van de Rhone hangt een mediterane sfeer, met grote villa's en smalle weggetjes is het net of we plotseling in de Provence terechtgekomen zijn. We dalen af naar de Rhone, die hier na veel omzwervingen en een fusie met de Saone (in Lyon) een flinke rivier is. Het is dan nog een paar lange hete kilometers naar de camping. Grappige camping wel: enkel mobilhomes en een flinke hoek waar alleen fietsers en wandelaars welkom zijn. Met handige voorzieningen als een waslijn, picknicktafels en een flinke keukentent. Veel fietsers die de Via Rhona van Geneve naar het zuiden fietsen. Iedereen heeft het heet. Het blijft heet de komende week.

We plannen de komende etappes, het gaat nog best pittig worden. Na een uurtje aan het zwembad gaan we nu boodschappen doen en eten in het dorp, en wie weet vanavond nog naar de openingsceremonie van de Spelen kijken op de camping.