St. Julien Chapteuil - Le Puy en Velay

20,9 km 294 hoogtemeters

Het koelt lekker af in de avond en ergens in de nacht trekken we zelfs de slaapzak over ons heen. Het is pikkedonker op dit campinkje. Het is een ouderwetse municipal: klein, basic, spotgoedkoop (€10,45), aangelegd bij de sportvelden en het zwembad en op loopafstand van het dorp. Een paar uur per dag zit er een gemeenteambtenaar bij de receptie en verder amuseer je jezelf maar. Enkel Fransen en wandelaars hier.

Om 8 uur zijn we op pad, om de hitte voor te zijn. We zitten in een treintje met 2 jonge Fransen, 2 Fransen die we ook al in le Fougal spraken en een tanige oude dame die solo loopt. Het dorp uit is een paar kilometer langs de doorgaande weg. Die is net van nieuw split voorzien, de laatste auto die ons veel te hard voorbijscheurt stenigt ons zo'n beetje.

We mogen de bossen in, via kleine asfaltweggetjes kronkelt het verder. Hier en daar staat een huis, paarden in de wei, uitzicht op de puys, best aardig allemaal. Dan  gaat de route naar rechts, terwijl Pjotr's horloge naar links voortstelt, waar zo te zien een handiger route loopt. Toch maar de route gevolgd. Over een zandweg in de brandende zon richting een drukke verkeersweg. Daar blijft de zandweg langslopen. We komen er een kinderopvanggroep tegen, een hele rij kaboutertjes van een jaar of 4, 5, met ieder een fles water bij zich. Met die fles geklemd tussen 2 knuistjes sukkelen ze over de zinderende zandweg (33° zegt de thermometer), die ook nog eens nergens heen gaat. Strafexpeditie? Selectie voor het Vreemdelingenlegioen?

De weg komt uit bij een kinderopvang en daarna volgt een voor deze contreien ongewoon doods dorpje, met wel een mooi 12e eeuws kerkje. Dorp uit gaat weer over asfalt, dan mogen we een pad in. Een mooi pad, door het groen, en langs een riviertje. We pauzeren er even om de tent te laten drogen, die was vanochtend nog nat van de ochtenddauw. Boven ons horen we verkeer, dankzij dit pad lopen we op een rustige manier Brives-Charensac in en bereiken we al vlot de Loire. Die ontspringt hier ergens in de buurt en is tot onze verbazing al een volwassen rivier. 

We schuiven aan bij restaurant Au Loire, en kiezen voor een plek op het terras hoog boven de Loire. Zelfs onder de luifels is het nog bloedheet, we snappen al snel waarom zoveel mensen binnen eten. We gaan voor het dagmenu van €16, en dat mag er wezen: salade met kippenlevers (Pjotr lust die wel), varkensvlees met véél en lekkere sperziebonen met tomaat, 5 soorten kaas, en als toetje zelfgemaakte Ile Flottante. Koffie, zoveel water als je wilt en 2,5 glas wijn hoort er ook nog bij, ongelofelijk. Met bovenmenselijke inspanning beperk ik me tot 1 glas wijn, wetende dat ik meer alcohol enorm moet bezuren als we zometeen verder moeten in de hitte. Pjotr zorgt ervoor dat er niets verloren gaat. We smelten bijna weg op het terras, het is er 37° in de schaduw...

Nog een km of 6 te gaan tot Le Puy, het zijn hete en mooie kilometers, over wandel/fietspaden langs eerst de Loire en daarna verschillende andere riviertjes. In de schaduw is het heet, in de zon bloedheet (40+°). Omdat we goed gegeten hebben en veel water blijven drinken gaat het best goed. Al snel komt Le Puy in beeld, vooral in de vorm van het wanstaltige Maria-met-kind beeld dat boven de stad uit torent en de St. Michel die op de top van een spitse rotspartij is geknutseld.

Op Pjotr's navigatie doorkruisen we soepel het Le Puy doolhof. We herkennen al snel plekken waar we vorig jaar ook geweest zijn en vinden vlot het adres van het appartement dat we hier voor 2 nachten gehuurd hebben. Het sleutelkastje gaat in 1 keer open, de sloten van buiten- en huisdeur ook (dat is lang niet altijd het geval!), en zo zijn we al om een uur of 3 'binnen'. Het appartement is ruim en best oud. Alles lijkt echter te werken dus prima zo. Douchen, was in de machine en dan uitpuffen.

De afgelopen 18 dagen hebben we 406 km gelopen (22,5 km per dag) zonder rustdag, een dagje pauze hebben we dus wel verdiend.