Consuma - Pontassieve

18,8 km, 111m omhoog, 1047m omlaag

Er zitten muggen in onze slaapkamer en die bederven de nachtrust behoorlijk. Pjotr gaat er onverdroten achteraan en plet er een stuk of 10. Zo simpel te voorkomen met een hor, die dus helaas ontbreekt.

We ontbijten met eigen kaas en overgebleven sciacciate van gisteravond en zetten er een pittig bakje koffie bij. Dietmar heeft dan al een bord pasta achter de kiezen. Ludwig komt langs om dag te zeggen, hij trekt verder richting Stia, net als Niko en Francisca die al vertrokken zijn. Dietmar appt later op de dag een foto vanuit Stia, die heeft daar een lekkere zwemplek gevonden. 

Wij gaan de andere kant op, bergaf naar Pontassieve. De route blijkt uit drie verschillende delen te bestaan. De eerste 6 km gaan over een brede bosweg door hoog, groen bos, veelal beuken en dennen. Het is lekker koel, tegen de 20°, dus heerlijk relaxt lopen. 

Waar het bospad overgaat in asfalt, lopen we de enigszins bewoonde wereld in: goed verzorgde huizen en tuinen hoog in de heuvels, met mooi uitzicht op groene bergen en heel af en toe een auto. Een houtsnijder heeft de bermen verfraaid met allerlei beeldjes. Ludwig vertelde dat hij gisteren in een cactus was gekukeld toen hij schrok van een hond, we zien de hele dag maar één, wel akelig bestekelde, cactus, en vragen ons af hoe je daar in terecht kunt komen.

Na het dorpje Diacceto, waar we lunchen in het plaatselijke speeltuintje met picknicktafels, belanden we in kalenderblad-Toscane. We lopen door wijngaarden (waar een boer iets aan het spuiten is dat gelukkig niet onze kant op waait) en olijfgaarden, met weidse uitzichten op heuvels met nog veel meer wijngaarden en olijven, dorpjes, bossen, weiden en cypressen. Ver in de diepte, aan de Arno en de Sieve, ligt Pontassieve op ons te wachten. De Arno, die hier 10x zo breed is als gisteren bij Stia, heeft een flinke omweg gemaakt, om de berg heen waar wij overheen gingen.

We komen even na tweeën aan bij b&b (zonder ontbijt 🤔) I Villini. We krijgen een kleurrijke kamer, helaas wel op de begane grond aan de straat. Een andere kamer kan niet, want ze zitten vol. Geen muggen hier, want horren, dat is dan wel weer fijn.

Tegen vieren gaan we de stad in, naar de kapper. Helaas, je kunt er alleen terecht op afspraak. Ik leg uit dat we pelgrims zijn en dus geen afspraak kunnen maken én dat ik 'm niet meer kan kussen zo. Geen van de heren leek van de soort die graag gekust wordt door vrouwen, dus mijn argument valt dood. Behaard en wel neem ik 'm weer mee. Maar waarheen? In Pontassieve valt bijzonder weinig te beleven. We zoeken een park op met een bankje in de schaduw en zitten daar de middag verder uit. Morgen door naar Florence, dat is een mooie mijlpaal!

Op weg naar de aperitivo passeren we een kapper, en ja, daar wordt Pjotr binnen 5 minuten geschoren, gratis nog wel! 

Inmiddels hebben we serieuze aperitivo-dorst, daar is Pontassieve echter niet op voorbereid. Geen aperitivobar met terras te bekennen, enkel pasticcerias en/of binnenbedoeningen. We hebben nu een delicatessenwinkeltje met 2 buitentafeltjes gevonden. Het ijs voor de Spritz wordt bij de buren gehaald en de Spritzen zijn mini en flauw. Het is behelpen hier....