Yenne - st Geniez sur Guier

21,3 km 898 hoogtemeters (en ook weer afgedaald!)

In de nacht begint het zoals beloofd te regenen, en ook als we opstaan drupt het nog. We ontbijten daarom in de grote gemeenschappelijke keukentipi van de camping. Daar is water, stroom, een koelkast en zelfs een gasfornuis, en kastenvol keukengerei. Superhandig, zeker als het zoals nu regent. 

De rugzakken willen we inpakken onder het afdakje van de ontvluchte caravan, op het laatste moment zie ik daar echter 3 paar schoenen staan, sssst. Met z'n drieen in zo'n dingetje lijkt ons wel heel krap...

Tegen 10en vertrekken we, vanavond slapen we onderdak en zijn we pas vanaf 16.30 welkom. Het is geen weer om uren te pauzeren, dus uitslapen was de slimste optie.

Met de poncho's aan gaan we op pad. Na een kilometer gaan ze uit: het druppelt enkel nog en we raken snel bezweet. We klimmen over een heerlijk rots- en bospad. Het is een bergetappe vandaag, we beklimmen de mont Tournier, ruim 850 m hoog, terwijl camping en B&B op 250 m liggen.

Weinig vogels en andere vliegende beestjes vandaag, maar des te meer kruipers: dikke knaloranje slakken (sinaasappelsmaak?), kikkertjes die op pad gaan nu het nat is, een enorm vliegend hert. Dat zijn de leuke kruipers. We lopen echter ook kilometers lang door gordijnen van rag, met onderaan elke draad een kronkelend wurmpje dat zich graag aan ons vastklampt. Jakkes! Om de beurt lopen we voorop, zwaaiend met onze stokken om de weg  vrij te maken. En dan nog krijgt de voorloper armen en benen vol rag en plenty beestjes op zich. Om de paar honderd meter ontwormen we elkaar. Na een paar kilometer houdt het op, pfffft. 

Het bos is prachtig, met dikbemoste bomen die er gloomy uitzien in dit zwaarbewolkte weer. Veel braamuitlopers ook, op schouderhoogte happen ze in onze t-shirts, op enkelhoogte naar onze sokken. Door de dichte bewolking worden we niet afgeleid door het beloofde prachtige uitzicht.

We komen uit bij een omleiding, en braaf als we zijn nemen we die serieus. Een bonuskilometer over een lelijk kapotgereden pad volgt tot we weer op de route komen. Precies bij een hut met overkapping en drinkwater, ideale pauzeplek.

We hebben nog een kleine 300m te klimmen na de lunch. Al snel komen we op mooie bos- en rotspaadjes, dat is toch wel het allerleukst. De zon breekt zowaar door en bij een uitzichtspunt hebben we spectaculair zicht op de in de diepte kronkelende Rhone en de verre omgeving. Het wordt steiler, maar we gaan makkelijk omhoog. We komen een groep van 16 caminowandelaars tegen, ze zijn nu niet onderweg maar doen samen een dagwandeling. Ze zijn helemaal enthousiast dat ze 'echte' pelgrims ontmoeten en willen alles van ons weten. En ze verzekeren ons dat dit de zwaarste etappe tot Le Puy is.  Heerlijk, dit enthousiasme, en als we na 15 'buon caminos en een 'ultreia' verder mogen ligt er een smile op mijn gezicht.

De top van vandaag wordt niet echt gemarkeerd en de echte col ligt nog een kwartier verderop. Wel fijn dat we nu naar beneden mogen. Als we pauzeren zien we naderende buien, het lijkt erop dat we onze b&b niet droog gaan halen. 

De afdaling valt reuze mee, het pad verloopt geleidelijk en gaat af en toe door dorpjes. Het is wel vér, er lijkt maar geen einde te komen aan de kilometers. Een kerkje is open en heeft een grappige pelgrimsplaat op de deur, maar een stempel, ho maar. Even verderop hebben mensen een leuk tafeltje gemaakt met drank, koekjes en een stempel, dat is beter. Er zijn zowaar eche Jacobsschelpen te koop, persoonlijk opgedoken in Bretagne door de zoon des huizes. Er hangt er nu eentje aan mijn rugzak. Waar Pjotr zakken euros uitgeeft om grammetjes te besparen maak ik dat met een schelp van 2 euro weer ongedaan...

Nog 2 kilometer, tanden op elkaar. Het blijft droog en rond 17.30 bereiken we chambre d'hote le Cotenvert. Alsof je de hemel binnenstapt. Superlieve gastvrouw Annie (zal ik een was voor jullie draaien?), prachtige kamer en badkamer en per saldo het hele gebouw voor onszelf. En ze kookt ook nog voor ons.

En lekker ook, een omelet met heel veel kaas, gevulde tomaat, salade, rijst, en een superlekker toetje van yoghurt, fruit en het lokale snoepgoed.

We hebben voor morgen ook een chambre d'hote gereserveerd, om er daarna achter te komen dat die wel 29 km verderop ligt. Annie kent 'm en beveelt het zeer aan, en ze heeft een goede tip om een kilometer + een bult af te snijden. Pjotr snijdt nog wat verder en dan komt er een acceptabele route uit.