Nyon - Geneve

32 km, 340 hoogtemeters

Afgelopen weekend zijn we naar het startpunt van onze wandeltocht van deze zomer gereisd, en dat is Neydens, nog net in Frankrijk vlakbij Genève. Het plan is om van Nyon, waar we twee jaar geleden op weg naar Rome het Lac Leman overstaken, naar Le-Puy-en-Velay te lopen via de GR65, wat ook de Jacobsroute naar Compostela is. Vorig jaar liepen we van die route het traject tussen Le-Puy-en Velay en Conques. Dit jaar waren we lang van plan de hitte te ontvluchten door in Noorwegen te gaan lopen, een paar weken geleden hebben we echter besloten de regen en kou te ontvluchten door naar het zuiden te trekken. Omdat de Camino vorig jaar prima beviel willen we nu het meest oostelijke stuk in Frankrijk ervan lopen: niet druk, goede voorzieningen, niet te zwaar en gevarieerd qua landschap. 

De eerste nachten kamperen we in Neydens, nog in onze 'grote' tent. Van daaruit lopen we 2 etappes in Zwitserland om de camino 'vast te knopen' aan de Rome-etappes, uiteindelijk zullen we dan ook van Maastricht naar Conques gelopen zijn, soort van 2 halen, 1 betalen.

Vandaag dus de eerste etappe, van Nyon naar Genève. Dat betekent eerst met bus en trein naar Nyon. De dienstregeling die we meekregen van de camping blijkt net deze week niet meer te gelden, dus we gokken op een andere bus. De chauffeur wordt ingewerkt door 2 collega's, de les van vandaag gaat over De Route. De les Tickets Verkopen volgt later, wij mogen daarom (?) gratis mee. De route gaat door een rommelig gebied, smalle weggetjes en straatjes, veel verkeer, waaronder iemand op een elektrische step die levensmoe lijkt én sneller dan wij gaat, een grensovergang en outskirts van Genève met zoveel lelijkheid en beton dat we ons in Genua wanen.

We pakken de trein naar Nyon. Je kunt de eersteklas alleen in met een echt eersteklaskaartje dat je daarvoor moet scannen, hoe Zwitsers! Wie de stiltecoupé in wil krijgt een druppel liplijm toegediend, die lost na een paar uurtjes vanzelf op.

Als we in Nyon uitstappen herkennen we de plek waar we 2 jaar geleden liepen meteen: een fleurige onder-het-spoor doorgang. De verbinding is gemaakt!

Westwaarts gaat het, richting Genève. De route loopt door boerenland met graan, druiven, appels en zonnebloemen, door in dat boerenland gedropte woonwijkjes en een aantal dorpjes. Het kan me eerst allemaal niet echt boeien maar na een km of 20 ontstaat er zomaar wandelflow, heerlijk. Ik hoor en zie steeds meer vogels, zie de bloemen weer bloeien in de berm en verbaas me over de rijkdom aan architectuur, soms goed gelukt en soms ook helemaal niet. Op precies de goede plek is een restaurantje met een menu du jour, op precies de goede plek verkopen ze sappige nectarines. Het is lekker warm maar overwegend bewolkt, zodat onze witte velletjes een beetje kunnen wennen.

De route maakt een omweg naar een kerkje, daar ligt een stempel voor in ons pelgrimspaspoort, check!

Aan de overkant van het meer torenen de Alpen, mét de Mont Blanc die af en toe door de wolken heen schijnt. Onwerkelijk dat we die bedwongen hebben (de Alpen, niet de Mont Blanc 🙂. We lopen verbazend makkelijk, als we na een km of 30 in Genève aankomen zijn we allebei totaal niet moe en melden de voetjes zich niet eens. Daar begrijpen we niks van: na tochten van deze omvang thuis waren we heel wat vermoeider. 

De weg terug is vervelend: we willen dezelfde bus terug pakken maar dat kan niet 'want de kaartjes daarvoor kun je alleen in Frankrijk kopen'. De oplossing van vanochtend: rij maar gratis mee, blijkt nu geen optie. Een andere bus dan maar, met een half uur wachten op een vieze bouwplaats op de aansluitende bus die dan nodig is.

We eten bij een Libanees afhaalrestaurant in de buurt van de camping, beter dan de campingpizza. Kookspullen hebben we thuisgelaten dus dan moet je wat...

Er dreigt onweer maar echt doorzetten doet het nog niet.

Zo, dat was wandeldag 1!