Chaumont - Seyssel

18,2 km, 377 hoogtemeters

Na het eten maak ik nog een praatje met Vivienne, die ook naar Le Puy loopt. Zij heeft nu de slaapzaal voor zichzelf, iedereen blij. Ze ziet er niet persé heel sportief uit maar slaapt onderweg wel mooi in een hangmat in het bos.

Haar rugzak weegt maar 8 kilo, en de gitemevrouw schuift ons een boekje toe met de paklijst van een mevrouw die met 3,5 kilo toekon. En dat was dan inclusief make-up en medicijnen. En wij maar denken dat we lichtgewicht kamperen...

Voor zondag wordt er bijna 40 mm regen voorspeld. Dat klinkt niet echt kampeervriendelijk dus ik bel een erg leuk klinkende b&b in st. Geniz sur Guiers. Een allerhartelijkste mevrouw laat me weten dat we welkom zijn. Je voornaam en telefoonnummer zijn genoeg voor een 'boeking' hier. 

Als we willen gaan slapen verzamelt de dorpsjeugd (2 personen, klein dorp) zich op de hangplek vlakbij onze tent. Veel geluid maken ze gelukkig niet. 

Ondanks het feit dat de tent niet echt vlak staat en we naar één kant rollen slapen we goed. Om 6.36 uur beginnen de kerklokken op 50 m van ons hoofd (klein dorp en de gite ligt hoog) te beieren dat het een lieve lust is. Het was ons gisteren al opgevallen dat-ie een nogal eigenzinnig beier-regime voerde, dat los lijkt te staan van onze kloktijd. 

Ik ben wel uitgeslapen dan, en maak een uitgebreid ontbijt klaar met van alles wat aanwezig is in de gite. Vivienne is verstandiger dan wij: die gaat al om 7 uur op stap, wij pas anderhalf uur later.

We beginnen vandaag met een lange afdaling naar Frangy, weer door mooi boerenland-met-bosjes. Mijn tempo ligt flink hoger dan dat van Pjotr, dus op de even-wachten-momenten heb ik tijd om rond te kijken.

Na een km of 5 komen we in Frangy, een kleurrijk en levendig plaatsje. Even na Frangy gaat het weer omhoog en wordt het tijd om te pauzeren. We mikken op een boom in de verte: schaduw en uitzicht. En Vivienne, die dus een heel ander tempo heeft dan wij. Zij doet er 4 weken over tot Le Puy, wij 2,5, en dat voelt al relaxed.

Het heuvelt verder, weer lopen we hoog over de flanken van een heuvelrug met prachtig uitzicht over het zonnige land. De Camino is hier meer een ding dan ik verwacht had: uitgebreide bewegwijzering, in elke kerk een stempel of sticker en heel wat dorpjes hebben een Chemin de Compostelle.

We lunchen aan de bosrand bij een riviertje. We saneren de mueslirepenvoorraad, Pjotr eet er een paar op en de erg over de datum exemplaren doneren we aan de lokale fauna. Weer wat gewicht kwijt. Een pond Napoleons is ook wat veel constateren we, daar ga ik  vanavond een andere bestemming voor zoeken.

Het is warm vandaag, en daardoor zijn de laatste kilometers, naar beneden, toch nog zwaar. Dat de weg bestaat uit grof grind helpt niet, dat voelt knap instabiel. Tegen vieren bereiken we de camping in Seyssel. Hij ligt aan de snelstromende Rhone, die we vanuit onze tent kunnen zien. Het is hier goed ingericht op trekkers te voet of per fiets: er zijn overdekte picknicktafels met wifi en veel stopcontacten om spullen op te laden. Ook simpelweg een waslijn in de zon helpt. Terwijl Pjotr de tent opzet was ik onze wandelkleren uit, het spoelwater laat zien dat dat geen onnodige luxe is. Nu het zwembad in. Vanavond gegeten in het campingrestaurant en daarna nog even een rondje door het dorp gelopen, het lijkt wel vakantie. 

Bij terugkomst op de camping blijkt dat er wel erg veel jongelui bivakkeren in de grote tenten vlak bij de onze. Pjotr vraagt bij de receptie of we mogen verkassen naar een plek aan het water en dat mag. Rugzak om, haringen uit de grond, ieder 2 punten van de tent vast en hupsakee, verhuizen was nog nooit zo makkelijk. Nu hebben we alleen kijvende eksters rond de tent, die gaan vast zó slapen.